Çka po ndodh me nxënësit shqiptarë? - Aktuale.dk

Çdo ditë dëgjojmë për marëzirat në shkolla si: përdorimin e drogës, alkoolit, duhanti, vrasje, therrje me thikë dhe çdo gjë që mendja e shëndosh nuk i bënë aq lehtë. Tani vrasje dhe therrje me thikë, por më vonë ku do na shpije kjo gjë??

Ballinat e gazetave çdo ditë mbajn tituj nga më të ndryshmet për arrogancën dhe agresivitetin e nëxënsve tanë:” nëxënsit shqiptarë me thika në autobus” ,nëxënset me kozmetikë në çanta”,”nxënësi i ngul thikën shokut” etj.

Vertetë jemi popull interesant. Derisa shtypi çdo ditë është i mbushur me problemet e arsimit rreth objekteve shkollore dhe kushteve se ku mësojnë nxënësit shqiptarë,ne po ashtu çdo ditë lexojmë se si po nxënësit shqiptarë bëjën marrzira dhe çudira në shkolla.

Shkolla është sistem i krijuar nga shoqëria për interesat e vet shoqërisë. Por kjo shoqëri a kontribuon në funksionimin si duhet të këtij institucioni? Këtu e kemi fjalën tek arsimtarët dhe prindërit që nuk mund të kontrollojnë fëmijët dhe nxënsit e tyre. Dhe pa dyshim që shkolla e ka humbur kuptimin edukativo-arsimor dhe ka mbetur vetëm me kumptimin e arsimores, po edhe në këtë kuptim që ka mbet nuk po e bëjmë namin! Nëse i pyet nxënësit, ankohen se arsimatrët e vjetër nuk kanë metoda mësimi, ndërsa arsimtarët e rinj varet kush ka metoda e kush nuk ka asgjë në kokë.

Temë më vetë kjo cështje? Ndoshta dhe kanë të drejtë nxënësit për arsimatarët e tyre të rinj sepse ata qartë dallohen se ku e kanë mbaruar dhe kush ka qenë i zoti dhe më depërtues për t’i dal në skaj fakultetit me dredhina. Këtë nuk mund ta mohojmë, është fakt që po prodhojm e prodhojm kuadro duke keqpërdorur liberalizimin e arsimit. Në momentin kur ju tha “stop dhuna” në shkolla, arsimatarët sikur ndërruan relacion dhe tani nuk i bëhet vonë aspekti edukativ. Dyzetë e pesë minuta orë dhe u kry çështja edhe ashtu rrogat e vogëla dhe nuk po ja vlenë barra qiran. Dhe fundja arsimtari nuk mund të edukoj fëmijën e dikujt që ja ka luajt trurin prindi në shtëpi. Dhe po kështu në shkolla incidente të njëpasnjëshme, arsmitarët fajsojnë prindërit që nuk i edukojnë fëmijët e tyre dhe nuk ndajnë kohë aspak për tu marrë me ata. Në njëfarë mënyre kanë shumë të drejtë, meqë sjellja e fëmijës në shkollë është pasqyrë e familjes. Prindërit tanë modernë tërë kohën diskutojnë për vetdijësimin e popullit, e nuk janë në gjendje të vetdijësojn fëmijët e tyre, bile-bile kërcnojnë arismtarët për njëshat që u vënë si shpërblim i mosmësimit. Prindër të dashur as kurrë nuk kemi për t’u vedijësuar. Çdo ditë dëgjojmë për marrzrrat në shkolla si: përdorimin e drogës, alkoolit, duhanit, vrasje, therrje me thikë dhe çdo gjë që mendja e shëndosh nuk i bënë aq lehtë. Tani vrasje dhe therrje me thikë, por më vonë ku do na shpije kjo gjë?? Ballinat e gazetave çdo ditë mbajnë tituj nga më të ndryshmet për arrogancën dhe agresivitetin e nëxënsve tanë : ”nxënësit shqiptarë me thika në autobus”, nëxënset me kozmetikë në çanta”,”nxënësi i ngul thikën shokut” etj. Mjerim kombëtar, çdo vit nga një gjeneratë më e çmendur se tjetra. Po mos të flasim për modën dhe kozmetika e nxënësve që nuk dallon nga zojat e rënda dhe nuset shqiptare. Shkollat tona nuk dallojnë nëse janë shkolla ku shkohet për të nxënë dituri apo për të bërë sfilatë mode. Psikologjia e nxënëseve është më shumë e koncentruar se si të vishen nesër për në shkollë se sa si të përgatiten për nesër në mësim. Ka humbur respekti ndaj gjithçkahit. Më kujtohet si sot, kur në klasë të katër i “hangëra” dy shkopinjë dhe tërë klasa u qetësua për një javë rresht, vetëm se i bija shokut të bankës me laps ne dorë për ta ngacmuar deri sa fliste mësuesja. Sot hataja bëhët nëse fëmijën ja rrah dikujt, sepse është e ndaluar me ligj dhe nuk guxon arsimatri ta bëjë këtë!Nuk jam pro dhunës në shkolla, ama pikërishtë këtu krijohet dilema se mos vallë dhuna na bënte të jemi më të edukuar dhe na ndalonte nga gjërat që nuk duhet t’i bëjmë në shkollë.

Përveç “vuajtjeve” të nxënësve për objekte shkollore dhe incidenteve risia e fundit është futja e mësimbesimit në shkolla, ku jo pak zëra kundërshtojnë këtë lënd duke pasur frikë të pabazë kinse fëmijët e tyre do të emetojnë arsimtarin me mjekërr dhe sjelljet e tij. Po a nuk është që më mirë të emetojnë arsimtarin e tij të lëndës fetare se të emetojnë Rambo, Xhetli etj. A nuk është më mirë të mësojnë se nuk bënë në shkollë të shkohet gjysmë lakuriq sepse tërheq vëmendjen e shokut dhe ja ikën trurin fare nga mësimi? A nuk është më mirë të mësosh se therrja me thikë është gjë e tmerrshme dhe të vret tërë jetën? Këto dhe shumë çështje të tjera janë se pse është i rëndësishëm mësim besimi në shkolla. Bile-bile është vonuar kjo lëndë. Ka qenë e domosdoshme, për të zbutur sado pak këtë gjendje që po mbizotëron në shkollat tona. Na duhet të dalim nga kjo, se po këta njerëz nesër janë edukuesit e brezave të rinjë, po këta njerëz do jenë udhëheqës, ministra e kryetar shteti etj. Dhe ne e dimë, se tani nuk ecën para kualiteti por ai me librezë partiake.

Po mendja njerëzore nuk ka të ndalur për lloj-lloj gjëra që pjell, kur disa thonë se ne nuk i dërgojmë fëmijët në shkollë për tu bërë hoxhë, ndërkaq diskutojnë së në shkolla duhet të jetë lënd e veçantë edukata seksuale. Dakord, nuk ka asgjë të keqe këtu, ama nganjëherë aq larg shkojmë dhe aq larg hipim sa që kur biem poshtë e thyejmë kurrizin të tërin. Paramendoni tani që fëmijët tanë nuk kanë edukata seksuale në shkollë, që po bëjën marrzira seksi, pos sikur të kishin atë lëndë dhe të fillojnë t’i praktikojnë ato, çka do bëhet!? Interesant, të mirën veshtirë e mbajmë në mend dhe e kopjojmë, por të keqen, siç jemi perfekt në këtë drejtim. Kush ka faj në këtë mes, dikur prindërit e paarsimuar por morali në nivel ë? E tani prindërit me shkollë, por fëmijët siç thotë një mik i imi për t’u paraqitur më në trend Crazy People!

Nga Gani Hasani