Mësimi bashkëkohor - Aktuale.dk

Mësimi bashëkohor, me qëllim të zgjidhjes së shumë problemeve nga hamendjet ekzistuese, shfrytëzon strategji të ndryshme dhe çdoherë kërkon lloje të ndryshme të mësimit . Në pajtueshmëri më zhvillimin e hovshëm dhe të shpejtë tekniko-teknologjike dhe zhvillimin shkencor të shoqërisë, gjithnjë më intenziv po gjurmon për strategji te reja , modele dhe forma te reja etj., të cilat do tu kundërshtohen meodelit arsimor tradicional dhe do kontriboj për mësimin më bashëkohor.

Mësimi bashëkohor për të cilën shpesh thuhet se është kreative , është mësim e cila si përcaktime të saja të rëndësishme i ka marrë afirmimet e kreativitetve të nxënësit dhe të arsimtarit në procesin edukativo-arsimor . Mësimi bashkëkohor nuk toleron shablonizime , por kërkon hapuri ndaj risive, interesanteve, ndaj metodave të reja , formave dhe mjeteve që inkurajojnë kah zhvillimi i shkathtësive krijuese te nxënësit dhe kah roli më kreativ në komunikimin me nxënësit. Në mësimin bashkëkohor ka elemente të caktuara të mësimit aktiv. Shkolla bashëkohore përpiqet të mbajë baraspeshë mes metodologjisë analitike dhe sintetike, mes detyrave materile dhe funksionale në mësim, mes ndryshimeve dhe integrimeve, mes individualizimit dhe socializimit, mes konkretizimit dhe apstraksionit etj..

Didaktika bashkohore përpiqettë gjejë zgjidhje dalëse në teorinë kognitive për mësimin nga të cilat nxënësi pranon dituri të gatshme të cilat duhet ti memoroj dhe t’i përsëris, por dituritë të ndërtojë në bazë të mësimit aktiv të kuptueshëm.Qëllimet e procesit arsimor shikohen si forma të komunikimit pedagogjik mes arsimtarit dhe nxënësit. Nga shkaqe të tilla dhe aktualizohet pyetja deri në çmasë dhe me cilat dhe çfarë kriteriumesh mundet të hyhet në proçeset e mësimit si veprimtari bazë e shkollës, apo a mundet që të caktohen treguesit objektiv nga ndihme e të cilave do të vlerësoj efektet nga aktivitetet mësimore: vallë dhe sa nxënësit i kuptojnë qëllimet e proçeseve mësimore , vallë dhe sa gjenden kuptime në aktivitetet të cilat i dizajnon dhe kuptimson arsimtari, në çnivel të vetëkritikës tregohen në rrjedhë të realizimit të aktiviteteve, a kanë aftësi dhe a dijnë që të vlerësojnë suksesshmërinë e punës së tyre, vallë përpiqen që të lënë shenja personale, kreativitet dhe krijimtari personale në punimet e tyre, sa ato janë të njohura dhe janë pasqyrë e individualitetit të tyre, sa nxënësit zotohen aktivitetet e tyre t’i vlerësojnë mbi krahasimet dhe përcjelljet a aktiviteteve të të tjerëve dhe të ngjajshme .

Pyetjet e përmendura paraqesin vetëm një aspekt proçesit të zgjeruar dhe të komplikuar të mësimit si karakteristik bartëse e veprimtarisë së arsimtarit. Roli i tij duhet kuptohet mbi treguesit në vijim të cilët janë pjesë e veprimtarisë profesionale në shkollë: si arsimtari e kupton dhe mendon misionin dhe bartësit didaktiko-metodike dhe format përmbajtësore dhe dizajnin e programës mësimore, sa ka aftësi dhe me sukses din që t’i definoj qëllimet operative të mësimit në rrjedhë të një dite pune, vallë qëllimet të cilat vendosen janë konkrete, të kuptueshme dhe sqarues për secilin nxënës, vallë lloji, masa dhe mënyra e realizimit të aktiviteteve përkon me nevojat, interesat dhe mundësitë e secilit nxënës, me çfarë përmbajtjesh teknologjike arsimtari kushtëzon realizimin e qëllimeve të parashtruara , vallë dhe sa i respekton kornizat psikologjike të mësimit (dizajnin e materialeve për mësim përshtatur për nevojat e nxënësve ) , vendosja e mehanizmave për diferencime dhe përcjelleve të vazhdueshme për përparimin e çdo nxënësi, vallë dhe sa arsimtari ofron informata të dendura kthyese e cila stimulon dhe inkurajon për mësim, vallë i aftëson nxënësit për vetëvlersim dhe vlerësim të ndërsjelltë .

Nga: Hakik Jahiu