23-vjetori i tranzmetimit të lajmeve nga Evropa - Aktuale.dk

Bisedë me shkas me prof. Ibrahim Egriu, korrespondent i rregullt i radios”Zëri i Malësisë”dhe i Agjencisë telefonike”Albakos”-SH B A. ”Ai u dha zë shqiptarëve të mër guar dhe zemër atdheut të vuajtur”. Gazeta”Ylliria”, Nju -Jork, më 4 korrik 03 v.
- Na udhëhiqte vullneti për të qenë në valë të përbashkëta me Atdheun:

Më 29 dhjetor 2010, mbushen 23 vjet kur për herë të parë për gjithë shqiptarët, që punojnë e jetojnë në Ny-Jork me rrethinë, më 29 dhjetorit 1987) filloi tranzmetimi i Edicionit të lajmeve nga Evropa, që i përgatiti korrespondenti nga Suedia, Ibrahim Egriu, së bashku me djalin e tij, Sazanin, të cilin për shkak të diksionit të këmbueshëm, dëgjesit në SH B A dhe Suedi e quanin-zëbilbili.

Për çfarë qëllimi iu rrekët sferës informative?
Me gjithë se me profesion s’jam gazetar, por jeta dhe nevoja në dhe të huaj më ka diktuar që të merrem edhe me këtë lëmi aq me përgjegjësi morale e atdhedashëse. Qëllimi ynë ka qenë dhe është që, bashkëkombasve tanë, të vendosur atje larg përtej Oqeanit Atllantik, të mbushur plot mall e nostalgji për vendlindjen, të lodhur e të rraskapitur nga puna e rëndë, t’u ofrojmë të dhëna të freskëta e burimore, sepse, ata me pa durim prisnin të dëgjonin se ç’ndodh me vëllezërit, motrat, bijtë dhe bijat e tyre në Kosovë e Malësi, Dibër e Strugë, Ulqin e Tetovë, Preshevë, Çamëri e gjetkë.

Si u shfaq ideja për një bashkëpunim të këtillë?
Ideja u shfaq nga redaksia e radios “Zëri i Malësisë“ që e drejtoi plot 25 vjet z.Gjeto Sinishtaj dhe, me pëlqimin e Kryesisë së Klubit kombëtar”Jusuf Gërvalla”, pra, pas pjesëmarr jes sime në Konferencë tematike, që u organizua me rastin e 75 vjetotit të Pavarësisë sonë kombë tare, ku qesh i nderuar dhe ftuar nga Evropa, m’u dha rasti që për herë të parë, së bashku me shkencëtarin e shquar arbëresh, prof. dr. Vinens Boletini, mandej me mikun e shqiptarëve Jack Shullman, me publicistin me origjinë shqiptare, z. Gregori Sotir dhe me intelektualët: -Ramis Llapashtica e Rustem Lulanaj, të prezentohem me temën:Rrethanat dhe jehona historike e Pavarësisë sonë kombëtare, duke filluar prej vitit 1924 deri në ditët e sodit. Konferenca u mbajt në lokalet e hotelit “Sharaton” në praninë e qindra bashkatdhetarëve.

KONFERENCE TEMATIKE ME RASTIN E 75 VJETORIT TE PAVARESISE SONE KOMBETARE
Në kuadrin e jubileut te 75-vjetorit të Shpalljes se Pavaresise së Shqiperise, Klubi kombetar ”Jusuf Gervalla” organizon nje Konference tematike, me 25. 10. 1987, ne ora 11 para dite, ne hotelin Sharaton Center and Towera 52-nd, Street 7-th Ave. Manhattan, N. Y.
Me kete rast, me krenari dhe respekt dinjitoz do të perkujtohet ky eveniment lavdiplote i historise sonë kombetare. Kumtesat e rastit do te mbahen nga prof. dr. Vinçens Boletini, prof. Ibrahim Egriu (vjen nga Evropa), Gregori Sotir ( publicist dhe shkrimtar me origjine shqiptare), Jack Shulman (mik i shqiptareve), Ramis Llapashtica ( kryetar i Klubit ”Jusuf Gervalla” dhe Rustem Lulanaj (student i gjuhes dhe letersise). I ftojme shqiptaret e diaspores t’na nderojne me pjesemarrjen e tyre. Nju Jork, tetor ’87 Klubi kombetar”Jusuf Gervalla”
( FAXIMIL)

Si u pritën kumtesat nga ana e të pjesëmarrësve ?
Me duartrokitje frenetike u përshëndetën kumtesat. Në veçanti unë, më 25 tetor 1987 përjetova çastet më të mira në jetën time. Më mikloi pa masë afësia e tyre, veçanërisht kur vërejta se në atë mes, në ate Shoqatë eksistonte një rreth i mirë, një shoqëri e mrekullu eshme intelektualësh, të cilët s’kishin komplekse dhe ishin të çliruar nga s’mira dhe egoiz mat. Flas për periudhën para 30 vjetësh, kurse në ditët e sodit s’jam njohtuar saktësisht se si shkon rrjdha atje, por besoj se ata gjejnë gjuhë të përbashkët dhe s’lejojnë që në mesin e tyre të shkaktohen ndasi.

Çka kishit me thënë për përshtypjet nga ajo Konferencë?
I pari, gjatë një pushimi të shkurtër, m’u ofrua kolegu im i repektuar, z.Nexhat Sela, i cili m’u drejtua me këto fjalë:-U kënaqëm! Lypset që dhe në të ardhmen të organizo hen takime të këtilla me karakter kombëtar. Ndërsa, në mbarim të Konferencës përjetova çastet më më të lumtura. Urime, përqafime dhe përshëndetje më të ngrohta me bashkatdhe tarë nga të gjitha trojet tona. Ndër të parët që m’u lëshua në përqafim ishte bashkatdhetari ynë me origjinë shqiptare, prof. dr. Vincens Boletini, i cili edhe pse s’dinte të fliste shqip, në gjuhën angleze më tha: -Në sajë të duartrokitjeve, me interesim të posaçëm e përcolla paraqitjen tënde. Të paçim gjithmonë! Ndërsa shumica e pjesëmarrësve deklaruan decidivisht: Disa bajraktarë që vijnë nga Evropa këtu në Sh B A, gjithmonë na kanë ndarë e na kanë përçarë, ndërsa sot këtu në këtë Konferencë tematike, në kumtesën Tuaj, theks të posaçëm i ke dhënë afrimit dhe bashkimit me njëri-tjetrin! Pra,ky qe rasti më i volitshëm që të njohtohemi për së afërmi me vëllezërit tanë të një gjaku në SH B A dhe që atëherë, Stafi drejtues i radios „Zëri i Malësisë“ shprehu dëshirën që çdo javë, Kronikën e lajmeve t’ua përcjellë nga Evropa. Për pjesëmarrjen Tuaj në atë Konferencë kanë shkruar gazetat: “Intervju“ e Beogradit dhe „Nova Makedonia“ e Shkupit.
Gazeta „Intervju“ s’më pat ra në dorë, ndërsa ajo maqedonase po. Përmes saj, gazetari, Viktor Cvetkoski, duke marrë informacione të rrejshme e paushale nga ish–sekretari shovenist i Komitetit të Dibrës-Apostol Arbenski, shkroi artikullin me titull:“Nacionalizmi shqiptar në trevën e Dibrës, ku pos tjerash thuhej:
Në shërbim të emigracionit shqiptar ëshë vërë dhe profesori i albanologjisë, Ibrahim Egriu, i cili me të arritur në Malme të Suedisë do të fillojë aktivitetin e tij kundër „vendit të tij“ dhe „popullit të tij“. O Zot, çfarë shpifje. Ai, bëhet anëtar i njëfarë Njësiti në Organizatën më ekstreme e „armiqësore“-„Jusuf Gërvalla“-gënjeshtër e kulluar, sepse s’ka ekzistuar dhe as që figuron një Organizatë e tillë në botën e jashtme, mandej vazhdon: -Ai është njëri ndër organizatorët e demonstratave në Suedi e më gjërë, i cili si i tillë, duke u afirmuar në radhët e emigracionit „armiqësor“ të jashtëm, me rastin e 75-vjetorit të shpall jes së Pavarësisë, ftohet nga Evropa që të merr pjesë në Konferencën tematike në Nju-Jork, në të cilën i ka propaganduar idetë e tij.-Fund i citatit.

Kur e keni pasë më vështirë gjat përgatitjes së Edicionit të lajmeve?
Të mbahej një tempo e tillë disavjeçare me „Zërin e Malësisë“, me radio-emisi onin“Zëri i Kosovës“ si kryeredaktor në Suedi dhe me Agjencinë telefonike „Albakos“, me të vërtetë është dashtë t’i kushtohet kohë, kujdesë e vigjilencë gjatë komentimit të ngjarjeve. Lypsej pasur nerva, nerva të qeta, mund, angazhim permanent dhe duhej bërë shpenzime të konsiderueshme materiale, duke ndarë kafshatën e fëmijëve në mërgim.

Vitet 1987/*88 dhe*90/*91/*92 ishin vite të mbërthyer me ngjarje tronditëse e dramatike të popullit tonë në Kosovë e gjetkë. Gjatë përgatitjes së emisioneve duhej së paku dy-tri ditë rrjesht të grumbullohen, sistematizohen, përkthehen dhe komentohen artikuj të ndryshëm nga gjuhët sllave. Shpesh herë ndodhte që ditëve të shtuna, të diela e të hëna: -i izoluar nga bota, me kafe e me stres për shkak të ngarkesave, kryhej përgatitja e Edicionit të lajmeve në kohëzgjatje prej 30-40 min. Poashtu, çdo protestë a demonstratë që zhvillohej në Suedi, Nju-Jork apo në Washington, përmes linjës telefonike thirrej nga Suedia.Vlen të theksoj se në këtë sferë të informacionit s’kam qenë i vetmuar. Ndihmesë të veçantë më ofroi djali im Sazani, i cili që nga data 5 maj 1986, porsa u hap Radio-emisioni„Zëri i Kosovës“në Malme të Suedisë, që ishte dhe radio-emisioni i Parë në Evropë, ai kurrë s’u kursye. Me plot impenjim, sa herë që e lypte nevoja, në orën 12 të mesnatës, sepse, sipas kohës amerikane, atje ora ishte 18 i mbrëmjes, i lodhur e i raskapitur nga puna e rëndë, shfletonte faqe të tëra gjatë spikerimit dhe rreth një dekadë s’tha kurrë se u lodha. Atij, kohë pas kohe i vinin në ndihmë dhe: Bajram Kabashi, Shpëtime Fida, Salie Abazi, Venera Baqaj, Ganimete Gradinaj dhe Kadrie Bunjaku.

Siç dihet, pos të dhënave që ia keni percjellur„Zërit të Malësisë“,keni raportuar dhe për Agjencinë Telefonike“Albakos“?
Duke filluar nga muaji prill i vitit’90, për çdo ditë, në kohë zgjatje prej tre min. i kemi raportuar dhe kësaj Agjencie në Nju-Jork. Pra,çdo ditë, duke filluar në ora 18 i mbrëmjes sipas kohës evropiane, apo në ora 12 të mesditës, sipas kohës amerikane, përkatisnim rezyme me të dhëna më të freskëta rreth ngjarjeve në Kosovë dhe në trojet e tjera të okupu ara iliriane. Vlen të përmendi se ndihmesë të veçantë më ofroi simboli i rrezistencës kosova re, z. Adem Demaçi, i cili përmes linjës telefonike na informonte hollësisht rreth situatës së krijuar atje,mandej Edicionin përmbledhës të lajmeve ia tranzmetonim Agjencisë“Albakos“
Si erdhët në kontakt me z. Demaçi?
Pyetje me vend. Numrin e telefonit ma dha z. Gjeto Sinishta-redaktor. Biseda e parë me z. Demaçi ishte tepër interesante. Ai më pyeti: -Kush jeni ju? Përgjigja ime qe: Unë jam korrespondent anonim nga Evropa. Po ku gjëndeni, pyeti ai: -Gjithkund Bacë, gjithkund:-në Angli Gjermani, Zvicër etj. etj. Mirë, më tha ai, por pse s’ma tregosh emrin?! Baca Adem, ne jemi shërbëtorë të popullit dhe nuk punojmë për grada e ofiqe, andaj unë qëndroj anonim, jo nga droja, por nga modestia, sepse, unë gjithmonë kam thënë dhe them: „Asgjë s’kam punuar dhe është turp të mburemi se është arritur diçka deri sa tremilionë shqiptarë edhe pas 20 shekujve akoma janë të shtypur nga të huajt“.

Mirë, më vjen mirë, tha ai dhe rregullisht filloi të më ofrojë informacione. Që nga ajo dite, ai gjithmonë dhe sot e kësaj dite më emërton-anonim, dhe, gati cdo te dyten apo të treten dite kerkoja prej tij, si Kryetar i Forumit per mbrojtjen e te drejtave e lirive te njeriut, te me ofroje te dhena me te fresketa nga Kosova per Agjencine telefonike”Albakos”,ku, per degjuesit tane pergatisja te dhena te shkurtera ne kohe zgjatje prej tri min. kurse per ”Zerin e Malesise”, cdo te hene, ne kohezgjatje prej 40 min. Pa permend ketu Radio”Zerin e Kosoves”, qe permes frekuences 89,9 FM tranzmetohej dy here ne jave.

Demaçi, per te paren herë e mesoi emrin tim, gjate vizites se tij te pare ne Danimarke, ne nentor te vitit ’93. Ne sallen e madhe te mbushur plot e perplot, duke i uruar mire se ardhje, i bera nje pershendetje me keto fjale: Para nesh gjendet simboli i rrezistences, Adem Demaci. Rrudhat e ballit te tij simbolizojne shufrat e hekurta te kazamateve serbo-sllave. Dhe, akoma pa mbaruar fjalen pershendetes, ai, u ngrit ne kembe dhe brohoriti me te madhe: Ti je miku im ANONIM. Te zura!-Duartrokitje frenetike dhe ovacione ne salle. Eja ketu, te te qafoj! Atehere, une se bashku me z-jen time u ngjitem lart ne bine, u pershendetem ngrohte, perzemersisht e vellazerisht. Qe prej asaj dite, nuk isha me anonim per z. Demaci. Mirepo, perseri ai, gjate cdo bisede me therret-Anonim. Ja shembulli:

> Från: "Adem Demaçi" > Till: "Ibrahim Egriu" > Rubrik: Fwd: Dibra'67 (Pervjetor i termetit) > Datum: Fri, 1 Dec 2006 04:21:52 +0100 > FORT I NDERUARI VËLLA ANONOM, > ME GËZIM MORA MESAZHIN TËND. ME SHËNDET JAM FORT MIRË, >PRANDAJ MOS U MERAKOS PËR ATË PUNË. KËTU BUZË DETIT PO PUSHOJ, >POR EDHE MË SHUMË > PO PUNOJ. PËRSHKRIMI I DITËS SË TËRMETIT ISHTE FORT I GJALLË. >QOFSHIN TË HARRUARA DHE MOS U PËRSËRTISHIN MË KURRË. > SA PËR ZEMËRGJERËSINË QË JENI DUKE TREGUAR NDAJ MEJE ZOTI I >MADH JU SHPËRBLEFTË. > JU PRIFTË E JU PËRCJELLTË E MBARA! > TUNG!-ADEM DEMACI

Dhe në mbarim, keni të shtoni edhe diçka?
Po z. Osman, këtë shkrim apo bisedë që e kryem së bashku drejtpërsëdrejti ua dedikoj bashkatdhetarëve tanë në SH B A, të cilët, për gjithë ato përpjekje që i bëra vite me radh, duke i njohtuar me informacione më të freskëta nga trojet shqiptare; me rastin e vizitës sime atje, në restorantin e njohur“Debal Gardens“ -Brooklyn, Ylber Pilku dhe Muharrem Dovolani shtruan Drekë madhështore dhe, nga Këshilli Kombëtar Shqiptaro-Amerikan qesh i ftuar në Darkën solemne të ndarjes së çmimeve presidentit Clinton. Pra, më nderuan!
Poashtu, përmes kësaj interviste shfrytëzoj rastin të përshëndes miqët e mij të nderuar anë e kand Evropës e gjetkë, që me rastin e pranimit tim në Lidhjen Shkrimtare të Suedisë, më përgëzuan dhe më dërguan me dhjetra e dhjetra urime e përshëndetje, që për mua në këto vite të pleqërisë është një satisfikacion për angazhimin tim modest në disa sfera të jetës. Pra, FALEMINDERIME të gjithëve, por dhe Ty z. Osman të falënderohem për urimin që më dërgove dhe për bisedën e bërë.
Dhe unë z. Imi me efiçiencë dua të shkruaj diç për përpjekjet Tuaja të mundimshme, përshkak se, siç thuhet edhe në Gazetën e mirënjohur „Ylliria“, rreth një dedekadë: “U ke dhënë zë shqiptarëve të mërguar dhe zemër atdheut të vuajtur“. Ju uroj nga zemra suksese të reja në shërbim të popullit dhe qofsh për herë i ri në mendje e në shpirt!
P.S:-Intervista eshte realizuar me pare!

Malme – Suedi
Me nderime
Osman Disha, gazetar dhe komentator i RTK-s